Lúpínan farartálmi!

Göngufólk á kafi í lúpínu

Um daginn fór lítill hópur fólks í skemmtilega fjallgöngu um Hólsdal, upp í Hólsskarð og norður Hólsfjall. Stór hluti leiðarinnar var í bratttlendi en sá óþægilegasti var um lúpínusvæðið í Hólsdal þar sem fólkið hafði freistast til að stytta sér leið með því að stikla á steinum yfir ána. Þarna eru stórir lúpínuflákar og reyndar hefur hún lagt undir sig nánast allt umhverfi Hólsár niður undir ós. 

Göngufólkið álpaðist sem sagt út í “frumskóginn” sem náði því upp undir brjóst og þeir sem fremstir fóru og ruddu leiðina sáu ekki til jarðar og urðu holdvotir.
Þetta leiðir hugann að því hvernig lúpínan er á góðri leið með að leggja undir sig “allan fjörðinn”. Þeir sem sáðu lúpínu í upphafi í góðri trú um að hún færi ekki yfir gróið land og hopaði fljótt fyrir öðrum gróðri mega nú sjá heilu og hálfu lyngmóana hverfa undir þessa “yfirgengilegu freku” og í stað fjölbreytilegs landslags er komin tilbreytingalaus og einlit gróðurflækja sem er afar óþægileg yfirferðar. Enginn getur þó neitað því að bá blóm hennar eru falleg þann stutta tíma sem þau standa á vorin!

Hvernig verður Siglufjörður - láglendi og til fjalla - eftir 100 ár?
Hvað er til ráða?
Fyrir þá sem vilja lesa meira um lúpínuna í Siglufjarðar- og Héðinsfjarðarhluta Fjallabyggðar er bent á grein hér á síðunni.
-ök